Kardinaal Eijk wil vooral bescheiden zijn

Echt uitbundig wilde het Nederlandse feestje in Rome maar niet worden. Natuurlijk zat Johan Friso ook hier in ieders gedachten en werd er veelvuldig gebeden voor een spoedig herstel van de prins. Maar dat was het niet alleen. Wim Eijk liet namelijk niet na de woorden te herhalen die de paus tot hem sprak bij de kardinaalscreatie : het gaat niet om de eer of om de macht, maar om dienstbaar te zijn aan de ander. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg lijkt het credo van onze nieuwe kardinaal.

Als hij na afloop van de plechtigheid de Kerk der Friezen- verzamelpunt van de Nederlandse katholieken in Rome-  betreedt voor een persontmoeting, neemt hij dan ook enigszins ongemakkelijk het applaus van het handjevol pelgrims uit zijn vaderland in ontvangst. Hij laat graag de mooie kardinaalsring zien die hij van Benedictus  XVI heeft gekregen (‘daar is heel goed over nagedacht’), maar voor de rest wil hij vooral bescheidenheid uitstralen. ‘ Ik hoop dat het feit dat ik kardinaal geworden ben er toe bijdraagt dat het geloof in Nederland weer een beetje terugkeert en opleeft.’

 Problemen als uitgelekte brieven en moordcomplotten lijken even niet te bestaan als de paus zaterdag de Sint-Pieter betreedt om tweeëntwintig kardinalen te creeëren.  Voordat hij de nieuwe prinsen der kerk de rode bonnet op het hoofd duwt, herinnert de paus Eijk en zijn lotgenoten er nog wel even aan dat ze bereid moeten zijn hun bloed te vergieten voor de opvolger van Petrus. Nu weet Eijk ook wel dat de kans om in Nederland als een martelaar te sterven niet zo groot is, maar benadrukt hij: ‘ Wie in ons land  het katholiek geloof op authentieke wijze uitdraagt, heeft het vaak niet gemakkelijk. ‘

Als het zijn beurt is om voor Benedictus neer te knielen en de kardinale eretekenen in ontvangst te nemen, bedankt de paus hem voor alles wat hij voor de kerk van Utrecht heeft gedaan. Daar kunnen die criticasters in zijn bisdom het mee doen.  Vervolgens maakt Eijk een soort van ererondje lang zijn nieuwe collega’s van het kardinalencollege die zich verzameld hebben in een speciaal vak van de basiliek. Ze wensen hem geluk en zeggen voor hem te bidden.  Eenmaal aangekomen bij die andere Nederlandse kardinaal, Ad Simonis – met wie hij een moeizame relatie heeft- wenst deze hem toe dat zijn kardinalaat tot zegen mag strekken voor de kerk van Nederland. Kort, maar niet onvriendelijk.

’s Middags recipieert Eijk in het Vaticaan, waar elke nieuwe kardinaal een eigen hoekje heeft gekregen. Enkele tientallen Nederlandse katholieken, onder wie opvallend veel oudere dames,  komen hem feliciteren. Ook bisschop Jos Punt van het bisdom Haarlem-Amsterdam komt langs. ‘ Willem mag ik met je op de foto’, klinkt het. ‘Natuurlijk Jos’, antwoordt deze joviaal.  Het was al met al toch een mooie dag.

Er is nog wel een probleem dat Eijk moet oplossen: zijn titelkerk. Iedere nieuwe kardinaal wordt priester van het bisdom Rome en krijgt een eigen kerk toegewezen.  Voor Eijk is dat de San Callisto, een eeuwenoud kerkje  in de schilderachtige wijk Trastevere. Maar terwijl hij een paar kilometer verderop  de felicitaties in ontvangst neemt, ligt zijn kerk er slecht bij. De gevel is ronduit smoezelig, de deur zit potdicht. Op de trappen zitten twee zwervers met een hond die vervaarlijk blaft. De pastoor, don Marco Gnavi , blijkt om de hoek te wonen en is nogal verlegen met de situatie  Al maanden is er in de kerk geen mis opgedragen en hij moet nodig worden opgeknapt, maar het geld ontbreekt.  ‘Kan uw kardinaal daarin wellicht iets betekenen”, vraagt hij mij. Er valt nog veel werk voor kardinaal Eijk te verrichten. En niet alleen in Nederland. 

 

(Verscheen eerder in iets kortere versie in Trouw)

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube