Timothy Dolan: schaamteloos papabile

‘ Kijk Stijn’, zei een Amerikaanse collega op een Romeins terras tegen mij, ‘je hebt de gewone,  saaie kardinalen -dat is zijn veruit de meeste - en  je hebt Timothy Dolan. De man is een fenomeen.’    Het was een dag voor het consistorie waarin Dolan samen met ondermeer Wim Eijk tot kardinaal zou worden gecreëerd. In de Sint Pieter zag ik tijdens de kardinaalscreatie waarom Dolan een fenomeen is.

Deden de meeste kardinalen alsof ze met de rode bonnet het leed der gehele mensheid op hun schouders kregen gedrukt, de aartsbisschop van New York had een topdag. Een mieterse dag zou Maarten Koning zeggen. Toen Dolan naar zijn plaats terugliep nadat de paus hem tot kardinaal verheven had , hield hij de bul waarop zijn titelkerk vermeld stond triomfantelijk in de lucht, alsof hij net de Super Bowl had gewonnen.

Timothy Dolan werd in 1951 als oudste van vijf kinderen geboren in Sint Louis, Missouri. Zijn vader was afdelingshoofd bij de vliegtuigfabrikant McDonnell Douglas. In 1976 werd hij tot tot priester gewijd voor het aartsbisdom Sint Louis en hierna verliep zijn carrière vlekkeloos . Achtereenvolgens was hij secretaris van de nuntiatuur in Washington, rector van het prestigieuze Noord-Amerikaanse priestercollege in Rome, hulpbisschop van Sint Louis en aartsbisschop van Milwaukee.

In februari 2009 werd hij benoemd tot aartsbisschop van New York.  Een benoeming die hij naar verluidt te danken had aan de hoeveelheid priesters die hij in Milwaukee had afgeleverd en aan kardinaal Justin Rigali, oud-aartsbisschop van Sint Louis en lid van de machtige Congregatie voor de Bisschoppen. Hij heeft Dolan altijd gesteund en als een echte padrone geholpen bij zijn carrière. 

Wat maakt Dolan zo goed? Om te beginnen is  hij een geweldige verteller  en heeft hij een enorm aanstekelijke lach. Zie hier twee bestanddelen van zoiets als charisma. Hij is conservatief (dat zijn kardinalen tegenwoordig bijna allemaal) maar  van het soort dat gelooft in wat John Allen affirmative othodoxy noemt.  Dolan is trouw aan de leer van de kerk, maar presenteert die leer als een positieve keuze en niet als een reeks eindeloze verboden. Echt een Ratzingeriaan, een bisschop in de lijn van Benedictus. Alleen dan een in een publieksvriendelijke uitvoering. Meer showman dan professor.

Bovendien heeft Dolan een uitgekiend gevoel voor publiciteit. De media zijn voor hem een podium waar voor de kerk veel te winnen valt. Toen de beroemde passage uit het interviewboek met de paus over condoomgebruik uitlekte, zat Dolan vervolgens in  alle belangrijke Amerikaanse talkshows om uit te leggen wat de paus bedoeld kon hebben. De Europese bisschoppen waren in  geen velden of wegen te bekennen.

De afgelopen maanden gebruikte hij alle beschikbare middelen (twitter, facebook, blogs, tv-optredens, de preekstoel) in zijn strijd tegen het in zijn ogen amorele beleid van president Obama, die katholieke ziekenhuizen verplicht wil stellen anticonceptie te verstrekken en zich vorige week uitsprak voor het homohuwelijk. Strijdbaar, overtuigd van zijn eigen gelijk, maar altijd met die geweldige glimlach.

Ook in Nederland zijn er  Rooms-Katholieke bisschoppen. Je zou het bijna vergeten, want je hoort maar weinig van ze. Onlangs publiceerden ze nieuwe bepalingen voor het paastriduüm. De bisschoppen bepaalden onder meer dat de liturgische plechtigheden van het Paastriduum steeds gevierd moeten worden onder leiding van een priester, en nooit onder leiding van een diaken of leek. Ondertussen werd in het Cathuis onderhandeld over de toekomst van Nederland. Belangrijke vragen als wie draagt de meeste lasten en of er op Ontwikkelingssamenwerking bezuinigd moet worden, lagen op tafel. Maar hierover hielden de  Nederlandse bisschoppen hun mond.

Als Timothy Dolan voorzitter van de Nederlandse biisschoppenconferentie was geweest had hij bij  én Moraalridders én De Wereld Draait Door én Pauw en Witteman gezeten om te vertellen wat hij ervan vond. Kortom: bisschoppen wereldwijd en in het bijzonder die van ons land kunnen nog wat leren van Dolan.

Misschien binnenkort nog wel meer, want in Rome vinden steeds meer mensen dat Dolan wel eens paus zou kunnen worden. Schaamteloos papabile noemen ze hem. Of nee, laat ik het op z’n Engels zeggen, dat klinkt veel lekkerder: shamelessly popelike.

 

 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube