Er is er een jarig

De vijfentachtigste verjaardag van Benedictus XVI brengt mij terug naar een ontmoeting met Joseph Ratzinger , in het najaar van 1996 voor zijn huis op de Piazza Città Leonina onder de rook van het Vaticaan. Ik kwam net de ambassade van Nederland bij het Vaticaan uitgelopen toen wij elkaar tegenkwamen.  Hoewel, dat klopt eigenlijk niet.  Eigenlijk had ik pas door dat hij het was, toen hij mij al gepasseerd was.

Paus jarig

Ik liep achter hem aan, gaf hem een hand en vroeg hoe het met hem ging. Hij zei dat het goed met hem ging en dat was het dan. Een kleine, onopvallende man. Anoniem op straat lopend in de grote stad Rome. Niet iemand waar  de pauselijke allure van afdroop.  Meer een professor op weg naar een boek.

Vandaag wordt hij vijfentachtig, maar groots vieren doet hij het niet. Het wordt een echt Beierse dag, vertrouwde zijn privésecretaris Georg Gänswein het Italiaanse boulevardblad  Gente toe. Dus met Zuid-Duitse  specialiteiten als Dampfnudeln en Semmelknödel  en extra glaasje wijn of een biertje. Zijn broer is overgekomen en  misschien wordt er wel een dvd van Don Camillo uit de kast gehaald, ongeveer de grootste uitspatting die deze paus zich veroorlooft.  Ook zijn verjaardag  is een gewone werkdag voor de 264e opvolger van Petrus. De tijd dat de  Medici de stoel van Petrus in bezit hadden, ligt ver achter ons.

Een week geleden sprak hij nog toe vanaf het middenbalkon van de Sint Pieter. Het was zijn kortste Paastoespraak ooit. Hijzelf zal meteen toegeven dat het niet een van zijn beste was.  Traditioneel van opzet als altijd werd eerst de Verrijzenis van Christus plechtig aangekondigd en  grondig  uitgelegd.

Vervolgens werd de bevrijdende werking ervan voor de wereld nog maar eens bevestigd en noemde de paus de gebruikelijke crisisgebieden die al jaren op bevrijding wachten: het Midden-Oosten, Afrika en dan met name het gebied rond de Grote Meren. En natuurlijk noemde hij Syrië. Hebben ze daar wel geluisterd? Gelukkig bedankte hij uiteindelijk door ingrijpen van een oplettende collega  wel voor de Nederlandse bloemen.

Geschreven op: 16-04-2012

Lees volledig bericht.
 

Kardinaal Eijk wil vooral bescheiden zijn

Echt uitbundig wilde het Nederlandse feestje in Rome maar niet worden. Natuurlijk zat Johan Friso ook hier in ieders gedachten en werd er veelvuldig gebeden voor een spoedig herstel van de prins. Maar dat was het niet alleen. Wim Eijk liet namelijk niet na de woorden te herhalen die de paus tot hem sprak bij de kardinaalscreatie : het gaat niet om de eer of om de macht, maar om dienstbaar te zijn aan de ander. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg lijkt het credo van onze nieuwe kardinaal.

Als hij na afloop van de plechtigheid de Kerk der Friezen- verzamelpunt van de Nederlandse katholieken in Rome-  betreedt voor een persontmoeting, neemt hij dan ook enigszins ongemakkelijk het applaus van het handjevol pelgrims uit zijn vaderland in ontvangst. Hij laat graag de mooie kardinaalsring zien die hij van Benedictus  XVI heeft gekregen (‘daar is heel goed over nagedacht’), maar voor de rest wil hij vooral bescheidenheid uitstralen. ‘ Ik hoop dat het feit dat ik kardinaal geworden ben er toe bijdraagt dat het geloof in Nederland weer een beetje terugkeert en opleeft.’

Geschreven op: 23-02-2012

Lees volledig bericht.
 

Een kerststal van een half miljoen

Een keiharde strijd om de macht. Gevoelige documenten die naar de pers gelekt worden. En een klokkenluider die na een lastercampagne naar een ver land gestuurd wordt. Ik heb het niet over een Amsterdamse voetbalclub, maar over het bestuurscentrum van de Heilige katholieke Kerk: het Vaticaan. Beschuldigingen van corruptie, roddel, achterklap en een kerststal van een half miljoen. Het was me het weekje wel in het Apostolisch Paleis.

In 2009 wordt Carlo Maria Viganò benoemd als secretaris-generaal van Vaticaanstad. Hij moet ervoor gaan zorgen dat de stadsstaat goed gaat functioneren. Boven hem staat een president, kardinaal Giovanni Lajolo, maar die laat al het werk aan Viganò over. Die schrikt zich een ongeluk als hij ziet hoe de zaken in het pauselijke staatje gaan.  Zo dienen leveranciers rekeningen in die stelselmatig  veel te hoog zijn, maar ze kunnen hun gang gaan omdat ze gedekt worden door bevriende monseigneurs.  Het lijkt Italië wel.

Viganò besluit de leveranciers marktconform te betalen en brengt de kosten  met 50 à 60 procent naar beneden.  Met als onbetwist hoogtepunt de kerststal op het Sint Pietersplein die aanvankelijk  voor een half miljoen euro op de begroting staat. Ik herhaal: een half miljoen euro. Hij kwam op  de aarde en had een veel te duur huis Volgens Viganò kon het makkelijk voor 300.00O euro. Uiteindelijk buigt  hij  het tekort van Vaticaanstad om van  8 miljoen naar een overschot van 34 miljoen. Dan doe je je werk goed en als je bij een normaal bedrijf werkt krijg je een bonus. Maar Carlo Maria moest weg. Te veel vijanden gemaakt. Misschien was er wel een mooie post in Barcelona.

 

 

Geschreven op: 02-02-2012

Lees volledig bericht.
 
 

Meer blogs: 1 ... - 69 - 70 - 71 - 72

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube