Verwarring niet gewenst bij Willibrordprocessie

Het was zondagochtend en Utrecht was nog maar net wakker. De stad was er nog niet helemaal bij. Hier en daar gingen wat cafés open, een enkele stadsbus haalde vermoeid wat passagiers op en de eerste kerkgangers waren op weg naar de godshuizen. Alles was nog rustig in de stad van de heilige Willibrord. Hijzelf zat rustig op zijn paard op het Janskerkhof en keek - onbewogen, zo leek het -richting de Dom, waar hij eigenlijk zou willen staan.

Vanmiddag zou het gedaan zijn met de rust. Dan zou de jaarlijkse processie ter ere van Willibrord met als middelpunt een gouden schrijn met daarin een reliek van de heilige, door de binnenstad trekken. Dat had al wat gedoe gegeven. Er waren allerlei ideeën om het oecumenisch karakter van de plechtige omgang uit te breiden. Zo zou de stoet bij de Domkerk kunnen stoppen, waar een predikant een gebed zou kunnen uitspreken. Maar kardinaal Wim Eijk - de zeventigste opvolger van Willibrord op de zetel van Utrecht - had besloten dat de processie zou blijven zoals hij was: expliciet rooms-katholiek met een vleugje oecumene. Voor wie Eijk kent, kon dit geen verrassing zijn. Natuurlijk bleven andere christenen welkom, maar in tijden van geloofsafval en verwildering der zeden moet je geen water bij de wijn doen.

Het Nederlands Dagblad, dat het nieuws als eerste bracht, kwam nog met een andere verklaring voor de terughoudendheid van de kardinaal: het aartsbisdom zou de aanwezigheid vrezen van vrouwelijke priesters of diakens uit de Oud-Katholieke kerk of vrouwelijke predikanten in een klassiek priesterboord. Dat zou de rooms-katholieke deelnemers aan de processie maar in verwarring kunnen brengen.

Geschreven op: 21-9-2016

Lees volledig bericht.
 

Al die gebroken levens die even worden gelijmd

Ik wilde al jaren iets zeggen. De woorden zwierven in mijn hoofd, maar op de een of andere manier slaagde ik er niet in het behoorlijk tot uitdrukking te brengen. Totdat iemand me hielp door de woorden wel in de goede volgorde te zetten. Nee, ik het heb het niet over minister Edith Schippers, maar over Gerard van Maasakkers, de beste zanger van Brabant en ver daarbuiten. Hij schreef al een tijdje geleden het nummer 'Salve Regina' over de jaarlijkse bedevaart van Valkenswaard naar Handel. Die laatste plaats bezit al eeuwen een wonderbaarlijk Mariabeeld en een bron met geneeskrachtig water.

Paternoster-prevelaars, vaders, dochters lopen blaren

Voor de sport, of voor de devotie

Muzikanten blazen de meute in de maat

Voor de kinderen van Maria

Kinderen van Maria, kinderen van Maria door de straten

En ze spelen Salve, Salve, Salve regina

En dat 'Salve Regina' wordt dan langer gemaakt, zoiets als 'Saaalve, Saaalve, Rehe-eegina'. Een verwijzing naar de beroemde Mariahymne: 'Wees gegroet, koningin, moeder van barmhartigheid; ons leven, onze vreugde en onze hoop, wees gegroet.'

Ik hoorde het nummer van Van Maasakker vorige week voor het eerst in Lourdes, zeg maar het Handel van Zuid-Frankrijk. Ik was aanwezig bij een gezellige middag van een groep zieken die op bedevaart was. Een zanger bracht liedjes uit grootmoederstijd. In dien verstande dat de grootmoeders nu zelf aanwezig waren. Er was voor ieder een drankje en een chocoladesoes. Na het onvermijdelijke 'Te Lourdes op de Bergen', klonk plotseling het 'Salve Regina' van Van Maasakkers.

Pats, boem, knal. Iemand spreekt mijn taal.

Geschreven op: 21-9-2016

Lees volledig bericht.
 

Italiƫ, het land met de twee gezichten

Buiten probeert een flauw zonnetje nog iets van de dag te maken, ik zit binnen op de bank. Op mijn schoot ligt mijn iPad. Ik ga de herhaling van het Italiaanse acht-uurjournaal kijken. Dat heb ik nogal wat gedaan de afgelopen tijd.

Als de tonen van de leadermuziek klinken ben ik terug in het appartement van tante Tonnie en oom Carlo in Rome. Daar logeerde ik veel tijdens mijn studie. Om acht uur keek ik altijd met mijn oom naar het nieuws. De televisie stond dan keihard, waardoor alles nog meer indruk maakte. Er mocht niet gesproken worden. Waagde ik het toch wat te zeggen dan deed mijn oom keihard: sssst!

Ik kijk naar dat journaal van RAI 1 vanwege die verschrikkelijke aardbeving die Midden-Italië tien dagen geleden trof. Ik hou het aantal slachtoffers bij en ken de kaartjes van het epicentrum uit mijn hoofd. De scheur die door al die kaartjes loopt, dat breukvlak diep in de aarde, zit nu in mijn hoofd.

Geschreven op: 21-9-2016

Lees volledig bericht.
 
 

Meer blogs: 1 - 2 - 3 - ... 57

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube